Blöðruverkjaheilkenni (IC)
Langvinnir grindarverkir og þrýstingur sem bundinn er við þvagblöðruna.
Millivefsblöðrubólga minnir á alvarlega þvagfærasýkingu, en er án baktería. Blöðruveggurinn er bólginn og vöðvinn getur stífnað með tímanum.
Einkennin: mikil og erfið þvaglátaþörf, stundum tugum sinnum á dag, og grindarverkir sem ágerast eftir því sem blaðran fyllist.
Nánari upplýsingar
Langvinnir blöðruverkir án sýkingar, linaðir skref fyrir skref.
Skilgreining
Millivefsblöðrubólga, eða blöðruverkjaheilkenni, einkennist af grindarverkjum, þrýstingi á blöðruna og mjög tíðri þvaglátaþörf, án þess að sýking greinist.
Orsakir
Nákvæm orsök er óþekkt; grunur leikur á að breytingar verði á verndarlagi blöðrunnar, þannig að þvagið erti blöðruvegginn.
Greining
- Útilokunargreining eftir að eðlileg niðurstaða hefur fengist úr þvagrannsókn.
- Blöðruspeglun, stundum með þenslu á blöðrunni, þar sem leitað er að dæmigerðum breytingum eða sárum.
Meðferðir
Engin ein lausn er til, en margar leiðir geta veitt léttir: aðlögun mataræðis (forðast ertandi matvæli), lyf um munn, róandi lyfjainnhelling í blöðru, grindarbotnsþjálfun og verkjameðferð. Eftirfylgni fer fram hjá þvagfæraskurðlækni.
Við millivefsblöðrubólgu er húðin oft viðkvæm fyrir raka og núningi. Þunnt dömubindi eða bleyjuinnlegg sem andar og er skipt um um leið og það blotnar, grípur smáleka og dregur úr ertingu.
Fræðsluefni ætlað aðstandendum og umönnunaraðilum. Það kemur ekki í stað ráðgjafar hjá fagfólki: læknir, þvaglekahjúkrunarfræðingur eða sjúkraþjálfari greinir vanda og ákveður meðferð.
UMÖNNUNARAÐSTOÐ